Η ΕΠΟΧΗ ΥΔΡΟΧΟΟΥ ......Ο ΥΔΡΟΧΟ'Ι'ΣΜΟΣ.

 Η Τάξη την οποία ύμνησαν οι ποιητές, τραγούδησαν τα «παιδιά των λουλουδιών» και ονειρεύτηκαν οι επαναστάτες …

Η Τάξη αυτή, η οποία επί αιώνες αποτελούσε τον απόλυτο ορισμό τής ΟΥΤΟΠΙΑΣ. Αυτή η Τάξη «ανατέλλει» στις ημέρες μας και, όπως σύντομα θα δούμε όλοι μας, θα είναι μια πραγματικότητα όπως ακριβώς την ονειρεύτηκε ο άνθρωπος.

Όπως όλες οι Τάξεις Πραγμάτων, έτσι κι αυτή, έχει το δικό της ξεχωριστό λειτουργικό «πρόγραμμα» …Έχει το δικό της ιδεολογικό δόγμα-πλατφόρμα …Έχει τον δικό της «-ισμό». Ο «-ισμός» στην περίπτωση αυτή είναι ο Υδροχοϊσμός.

Αυτός είναι που, θα καταστρέψει τους αποτυχημένους «-ισμούς» των ξεχωριστών ανθρώπινων «ειδών» τής σημερινής αποτυχημένης Νέας Τάξης των τοκογλύφων και των διεφθαρμένων πολιτικών. Σε μια εποχή που η πολιτική έχει ταυτιστεί με τη διαφθορά και τη σήψη, ο Υδροχοϊσμός έρχεται να βάλει τάξη στον κόσμο. Σε μια εποχή που η κοινωνική αδικία και η ανισότητα είναι πιο έντονες από ποτέ, ο Υδροχοϊσμός έρχεται να επιβάλλει τη Δικαιοσύνη και την Ισότητα …Έρχεται να ξαναδώσει όραμα και χαρά στον άνθρωπο …Έρχεται να συγκρουστεί με τους εκφυλισμένους «-ισμούς» και να αλλάξει τον κόσμο.

Αυτούς τους αποδεδειγμένα πλέον αποτυχημένους «-ισμούς» θα τους καταστρέψει εύκολα ο Υδροχοϊσμός, γιατί είναι η ιδεολογία όλων των ανθρώπων και όχι η ιδεολογία κάποιας συγκεκριμένης κοινωνικής τάξης. Δεν είναι η ιδεολογία ούτε των κεφαλαιοκρατών (καπιταλισμός) ούτε των αστών (σοσιαλισμός) ούτε των εργατών (κομμουνισμός) …Είναι η ιδεολογία την οποία ονειρευόταν επί αιώνες η ανθρωπότητα …Η ιδεολογία αυτή, η οποία θα επιτρέπει στον θνητό εργαζόμενο όλων των τύπων να ζει πλούσια, ακόμα κι αν το μόνο μέσον που διαθέτει είναι η δυνατότητα εργασίας.

O Υδροχοϊσμός θα έχει άμεση εφαρμογή και άρα θεαματικά αποτελέσματα μέσα σε λίγες ημέρες, γιατί δεν έχει ανάγκη να δημιουργήσει κάτι καινούργιο, ώστε να απαιτήσει επιπλέον χρόνο και νέο κόπο από τους ανθρώπους, καθώς δεν έχει ως υποχρέωσή του να τους ορίσει νέους στόχους και άρα να μοιράσει νέους «ρόλους».

Ο Υδροχοϊσμός έρχεται να μοιράσει σε όλους τους ανθρώπους αυτά, τα οποία ήδη τα ανθρώπινα «είδη» έχουν δημιουργήσει …Το σύνολο των όσων έχουν δημιουργηθεί από τους ανθρώπινους πολιτισμούς, είτε αυτά είναι φανερά είτε μυστικά. Αυτή είναι μια «λεία» τού συνόλου τής ανθρωπότητας και είναι τεράστια και αρκετή για όλους. Εδώ βρίσκεται και η βασική διαφορά τού Υδροχοϊσμού με τις υπόλοιπες ιδεολογίες. Ο Υδροχοϊσμός στην πραγματικότητα προτείνει ένα νέο και πανανθρώπινο Κοινωνικό Συμβόλαιο …Βάζει στη «μοιρασιά» όλους τους ανθρώπους και όχι μόνον τις «συμμορίες» των «ειδών», οι οποίες λυμαίνονται τα «φέουδά» τους …«Μοίρα» στον «Ήλιο» του Υδροχόου έχουν ΟΛΟΙ οι άνθρωποι και όχι μόνο οι «εκλεκτοί» της κάθε κυρίαρχης κάστας.

Απλά χρειάζεται γνώση, ώστε να καταλαβαίνουμε τι ακούμε και τι μας υπόσχονται. Ο Υδροχοϊσμός, για παράδειγμα, «υπόσχεται» να κάνει όλους τους ανθρώπους πλούσιους. Δεν υπόσχεται σε καμία περίπτωση ότι θα τους κάνει όλους κεφαλαιοκράτες. Αυτό θα ήταν παράλογο και ο Υδροχοϊσμός είναι πάνω απ’ όλα η ιδεολογία τής λογικής. Είναι παντελώς διαφορετικό πράγμα ο πλούτος από το κεφάλαιο …Συνδέονται, αλλά δεν ταυτίζονται. Δεν χρειάζεται να γίνουμε όλοι κεφαλαιοκράτες, για να μπορούμε ζούμε πλούσια. Αυτό, το οποίο χρειάζεται απαραίτητα, είναι το να εργαζόμαστε και αυτό είναι κατανοητό απ’ όλους. Όπως ένας αστός γιατρός ή μηχανικός μπορεί να ζει πλούσια με μόνο μέσον την εργασία του, έτσι μπορεί και ο εργάτης να ζει πλούσια, αν αλλάξουμε τον σχεδιασμό τής οικονομίας. Ο ΣΩΣΤΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ είναι αυτό το οποίο σήμερα λείπει και αυτό είναι εκείνο, το οποίο υπόσχεται να φέρει ως νέο ο Υδροχοϊσμός …καθώς αυτό ήδη υπάρχει στην καταστατική του διακήρυξη.

Ο Υδροχοϊσμός είναι η ιδεολογία όλων των λαών

Ο Υδροχοϊσμός υπόσχεται να διασφαλίζει τα συμφέροντα των λαών. Είναι η ιδεολογία εκείνη, η οποία ευθυγραμμίζει όλα τα κράτη μεταξύ τους, πράγμα το οποίο τον καθιστά a priori μια παγκόσμια ιδεολογία. Με συνοπτικές διαδικασίες θα ηττηθούν οι τοκογλυφικές δυνάμεις που σήμερα λεηλατούν στην κυριολεξία κράτη και λαούς, μετατρέποντάς τους σε δούλους των χρεών. Ο Υδροχοϊσμός θα βγάλει από το παιχνίδι τής αγοράς τις σημερινές πολυεθνικές των τοκογλυφικών Funds και τα πολύτιμα «κουφάρια» τους θα τα μοιράσει στους λαούς ως πανανθρώπινη κληρονομιά.

Οι λαοί δικαιούνται ν’ αποκτήσουν πλούσιες πατρίδες, όπως οι άνθρωποι δικαιούνται να κατοικούν σε πλούσια σπίτια. Θα πάψει να υπάρχει η μάστιγα της φτώχειας και των διαβαθμισμένων «κόσμων». Όλοι οι λαοί θα ανήκουν στον ΠΡΩΤΟ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΟΣΜΟ. Οι λαοί θα μπορέσουν μέσα στις πατρίδες τους να φτιάξουν τα δικά τους εργοστάσια, με τους δικούς τους ανθρώπους, ώστε να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες. Ο άνθρωπος θα ταξιδεύει αποκλειστικά και μόνο για διασκέδαση και όχι ψάχνοντας για δουλειά. Λαμπρό μέλλον θα εξασφαλίζει εκεί όπου γεννιέται και δεν θα το αναζητά στις «φάμπρικες» των ιμπεριαλιστών, πέφτοντας θύμα σκληρής και δια βίου εκμετάλλευσης.

Μόνο για την αποφυγή αυτών των φαινομένων ο Υδροχοϊσμός θα θέσει δρακόντειους περιοριστικούς νόμους. Θα απαγορευτεί παντελώς η μετανάστευση εργαζομένων. Θα επιστρέψουν στις πατρίδες τους τα «καραβάνια» των λαθρομεταναστών. Θα απαγορευτεί παντελώς η δυνατότητα εξαγοράς πρωτογενούς κεφαλαίου ξένων υπηκόων σε ξένες χώρες. Θα εξαλειφθούν όλες εκείνες οι συνθήκες, οι οποίες σήμερα δίνουν αξία στο ιμπεριαλιστικό εμπόριο. Θα λυθεί επιτέλους το ενεργειακό πρόβλημα, το οποίο σήμερα δεν λύνεται, γιατί οι τοκογλύφοι τού δολαρίου συνδέουν τον ιμπεριαλισμό τους αποκλειστικά με το πετρέλαιο. Ο κάθε λαός θα ζει με τη δική του περιουσία και μερίδιο σε αυτήν την περιουσία θα έχουν μόνον τα μέλη του …Η ιδιότητα του πολίτη θα γίνει ιδιότητα ιδιοκτήτη τής πατρίδας του.

Ο Υδροχοϊσμός είναι η ιδεολογία-«δώρο» τού Ελληνισμού στην ανθρωπότητα. Ο Υδροχοϊσμός θα είναι η ιδεολογία τής Ελληνικής Τάξης Πραγμάτων …Της τελικής Τάξης Πραγμάτων στον Κόσμο. Ο Ελληνισμός επιβίωσε επί χιλιετίες, γιατί απλούστατα είχε αναλάβει μια υψηλή πανανθρώπινη αποστολή. Σήμερα, και σε μια πολύ σκοτεινή περίοδο, φτάνει στον στόχο του. Τίποτε δεν γίνεται στην τύχη. Τα πάντα ακολουθούν έναν «Άνωθεν» Σχεδιασμό χειρουργικής ακρίβειας. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν πρέπει να χάνεται η ελπίδα.

Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι πιο σκοτεινές στιγμές της νύχτας είναι εκείνες οι λίγες στιγμές πριν την αυγή.

Στην τραγωδία του Αισχύλου Προμηθέας Δεσμώτης υπάρχουν κάποιοι στίχοι, οι οποίοι από πολλούς θεωρήθηκαν ως προφητεία ή προαναγγελία της έλευσης του Ιησού: «Κι όμως μ’ όλη την έπαρση του νου του ο Δίας, κάποτε θα γίνει ταπεινός καθώς ετοιμάζεται να κάνει γάμο, που από τον θρόνο του άφαντο θα τον γκρεμίσει […]» (907-910)

Από την άλλη, στα Ευαγγέλια, υπάρχουν κάποια εδάφια που κι αυτά με την σειρά τους, δείχνουν να προαναγγέλλουν μία άφιξη: Ο Χριστός, «στέλνει δύο από τους μαθητές του και τους λέει: Πηγαίνετε στην πόλη, και θα σας συναντήσει κάποιος ο οποίος μεταφέρει ένα σταμνί με νερό· ακολουθήστε τον» κι εκείνος τους οδήγησε στο ανώγειο ενός σπιτιού, όπου θα λάμβανε χώρα ο λεγόμενος Μυστικός Δείπνος. (Κατά Μάρκον ΙΔ 13-15, Κατά Λουκάν ΚΒ 10-12).

«Μα», και με το δίκιο σας θα σκεφτείτε, «τι σχέση έχει το ένα με το άλλο»; Κι όμως! Αν η πτώση του Δία έχει σχέση με την άφιξη Ιησού, τότε… και ο Ιησούς έχει σχέση με την επάνοδο του Δία! Υπάρχουν βάσιμα στοιχεία ότι ο Αισχύλος υπονοεί την αλλαγή από την Εποχή του Κριού στους Ιχθείς.

Στην Αιγυπτιακή Μυθολογία, το Κριάρι είναι σύμβολο του Άμμωνος-Ρα, καθώς απεικονίζεται με κέρατα ή ακόμα και κεφάλι κριαριού. Ο Άμμων-Ρα, όπως γνωρίζουμε πολύ καλά ταυτίζεται, τουλάχιστον, από τον 6ο π.Χ. αιώνα, με τον Δία ως Ζευς Άμμων. Αλλά και ο Πίνδαρος στους Πυθιονίκες του, ταυτίζει τον Δία με τον Κριό, καθώς είχε μεταμορφωθεί σε κριάρι (το χρυσόμαλλο) προκειμένου να ξεγελάσει τους Γίγαντες.

Συνεπώς, στον Προμηθέα Δεσμώτη, έχουμε μία ταύτιση του ζωδίου-αστερισμού Κριού (ή Άρνειου) με τον Δία, του οποίου ο Αισχύλος προβλέπει την πτώση.

Αυτός που βρήκαν οι μαθητές του Ιησού, βαστάζοντα υδρία ύδατος, δεν ήταν παρά ένας υδροχόος… Ενδεχομένως, λοιπόν, ο Ιησούς λίγο πριν το τέλος της ζωής Του (συμβολικά λογιζομένη ως Εποχή των Ιχθύων) προαναγγέλλει τον ερχομό της επόμενης Εποχής: του Υδροχόου.

Το γεγονός αν έχουμε ήδη μπει στον Υδροχόο ή αν θα μπούμε πολύ αργότερα στον μέλλον δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί αστρονομικά. Ωστόσο, σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις είτε ήδη τον διανύουμε είτε ήδη βρισκόμαστε στο κατώφλι του.

Κατά συνέπεια, το μόνο που έχει κάποια αξία να δούμε είναι, ίσως, τι θα μπορούσε να σημαίνει το γεγονός ότι μπαίνουμε στον Υδροχόο.

Στην ελληνική μυθολογία, ο Υδροχόος συνδέεται άμεσα με το Γανυμήδη, γιο του βασιλιά Τρώα. Ήταν ο πιο ωραίος από τους ανθρώπους, γ’ αυτό και ο Δίας, μεταμορφωμένος σε αετό τον άρπαξε, για οινοχόο του ιδίου και των υπολοίπων Θεών, και τον ανέβασε στον Όλυμπο. Τον απάλλαξε από τα γηρατειά και τον έκανε αθάνατο.

Εκτός από τον μύθο, την ίδια αφήγηση διαβάζουμε και στον ουρανό καθώς στον αστερισμό του Υδροχόου προηγείται ο αστερισμός του Αετού, ο οποίος τον καθοδηγεί.

Τον καθοδηγεί σε ένα ανώτερο επίπεδο: Στην κατοικία των Θεών.

ΥΔΡΟΧΟΪΚΕΣ ΑΞΙΕΣ

Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τον συμβολισμό της ανθρωπότητας (ή τουλάχιστον των Ελλήνων) ως Γανυμήδη, όπου καθώς μεταβαίνουμε στην Εποχή του Υδροχόου, θα μας αρπάξει με την σειρά του να μας οδηγήσει σε συνταρακτικές αλλαγές, πνευματικής ανάτασης και συνεχής αναζήτησης υψηλών επίπεδων γνώσης.

Πρόκειται για την Εποχή που θα μας φέρει πιο κοντά στην ενότητα, ομαδικότητα, συλλογικότητα και κοινωνικότητα (όπως των 12 Θεών). Ισοτιμία και ισότητα. Αυτοοργάνωση και αλληλεγγύη θα διαχειρίζονται τα κοινά (κάτι που σιγά-σιγά βλέπουμε ήδη να συμβαίνει).

Ο Υδροχόος είναι ζώδιο του αέρα. Ο Γανυμήδης καθοδηγείται από έναν αετό, γνώρισμα του Δία, που κινείται στον αέρα. Όλα αυτά μαζί δηλώνουν σύμβολα υπέρτατης νόησης και ελευθερίας που τείνουν να κατακτηθούν, όσο ανεβαίνουν ψηλότερα στα ανώτερα δώματα, αλλά και να διαδοθούν σε όλο τον χώρο και την έκταση που εποπτεύουν. Απεριόριστα, διαπερνώντας τα πάντα, ως άλλος Ηρακλής που καθαρίζει σε μία μέρα τους σταύλους του Αυγεία από την κόπρο (και την σαπίλα που μαστίζει την εποχή των Ιχθύων – την δική μας εποχή) που από χρόνια είχαν συσσωρευτεί. Ξεπερνώντας και καταργώντας κάθε δυσκολία, απ’ όπου κι αν προέρχεται: από κοινωνικοπολιτικά έως νοητικά και συναισθηματικά φράγματα.

Η εποχή του Υδροχόου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί (με βάση τα σημερινά δεδομένα) ως η Νέα Εποχή που θα αντιταχθεί στην εποχή της Νέας Τάξης Πραγμάτων, που καθιερώθηκε από την αρχή σχεδόν της Εποχής των Ιχθύων, κατά την οποία οι Ολύμπιοι αποχώρησαν προσωρινά από τον Όλυμπο στις επιθέσεις των Γιγάντων.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να επαναπαυθούμε και να καθίσουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Είναι απαραίτητο να συμβάλουμε κι εμείς: ο καθένας ξεχωριστά, μα και όλοι μαζί.

ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ ....